04:30 πμ.
Το τηλέφωνο χτυπάει για ώρα, το σηκώνω και ενώ ρωτάω ποιος είναι, εκείνο συνεχίζει να χτυπάει. Το χτυπάω κι εγώ στον τοίχο, γιατί νομίζω ότι έχει κολλήσει αλλά τίποτα , συνεχίζει να χτυπάει με αυτόν τον άκρως ενοχλητικό ήχο που του έχω βάλει για τις κλήσεις…. και συνεχίζει να χτυπάει ….. και δε σταματάει …… και συνεχίζει……
Μέχρι που ….. ξυπνάω πραγματικά, πετάγομαι από το κρεβάτι και τρέχω να το προλάβω, στο μεταξύ με έχει πιάσει ταχυπαλμία, νομίζω ότι κάτι έχει συμβεί στους δικούς μου….
- Ναι?
- Γιώργο?
- Ποιος είναι?
- Γιώργο ? Η γιαγιά είμαι.
- Ποια γιαγιά? Ποιον θέλετε? Κάνετε λάθος. Δεν υπάρχει Γιώργος εδώ.
- Λάθος??? Ωχ, χίλια συγνώμη. (κλατς)
«Τι ανώμαλος κόσμος ρε πούστη», σκέφτομαι ενώ επιστρέφω στο κρεβάτι και την στιγμή εκείνη ξαναχτυπάει το τηλέφωνο:
- Παρακαλώ?
- Γιώργο εσύ είσαι?
- Όχι κυρία μου κάνετε λάθος , δεν υπάρχει Γιώργος εδώ, παίρνεται λάθος αριθμό.
- Συγνω.. (κλατς)
«ΑΑΑ δε πάει καλά ο κόσμος, έχει λαλήσει η γιαγιά» σκέφτομαι ενώ επιστρέφω στο κρεβάτι και την στιγμή εκείνη ξαναχτυπάει το τηλέφωνο:
- Κυρία μου κάνετε λάθος , πώς το λένε(?) ΛΑΘΟΣ, δεν παίρνεται το ΣΩΣΤΟ νούμερο!
- (κλατς)
«Γκκκρρρρρρρρρ», σκέφτομαι ενώ επιστρέφω στο κρεβάτι και την στιγμή εκείνη ξαναχτυπάει το τηλέφωνο:
- Ναι?
- Βρε αγόρι μου συγνώμη, αλλά έχουν μπερδευτεί οι γραμμές, εγώ παίρνω τον εγγονό μου τον Γιώργο και μου βγαίνεις εσύ! Κοντεύω να τρελαθώ!
- Ναι αλλά εσύ γιαγιά θα τρελάνεις πρώτα εμένα και μετά θα τρελαθείς εσύ έτσι που το πάς!
- Βρε αγόρι μου συγνώμη , αλλά κοντεύει 5 η ώρα και πρέπει να τον ξυπνήσω να πάει στη δουλειά και δεν ξυπνάει εύκολα και θα καθυστερήσει και σήμερα θα είναι η πρώτη μέρα στη δουλειά…. και μπλα μπλα μπλα
- Καλά καλά γιαγιά, δε χρειάζεται να μου πεις όλη την ιστορία , πες μου ποιο νούμερο παίρνεις…
- Λοιπόν ,για να δω, να εδώ το έχω το χαρτί, παίρνω το 210-------……
- Μα, αυτό ρε γιαγιά είναι το δικό μου νούμερο! Και εγώ δεν είμαι ο Γιώργος , ειλικρινά! Δε σου κάνω πλάκα!!!
- Αχ, τι έπαθα! Και πως θα το ξυπνήσω τώρα το παιδί? Έγραψα λάθος το νούμερο και τι θα κάνω τώρα? (Ακολουθεί κλαυθμός, οδυρμός , σπαραγμός, ξεμάλλιασμα, μοιρολόι, σκίσιμο ρόμπας και όλα τα συναφή). …….
Και επειδή η γιαγιά ήταν ικανή να ξυπνήσει την μισή Αθήνα μέχρι να πετύχει τον Γιώργο, τον πήρα εγώ ένα τηλέφωνο (αφού βρήκα το τηλ. του στις πληροφορίες) :
- Ναι?
- Γιώργο εσύ?
- Ναι.
- Ξύπνα είναι πέντε παρα πέντε….
- Ναι.
- ΚΛΑΤΣ
Το τηλέφωνο χτυπάει για ώρα, το σηκώνω και ενώ ρωτάω ποιος είναι, εκείνο συνεχίζει να χτυπάει. Το χτυπάω κι εγώ στον τοίχο, γιατί νομίζω ότι έχει κολλήσει αλλά τίποτα , συνεχίζει να χτυπάει με αυτόν τον άκρως ενοχλητικό ήχο που του έχω βάλει για τις κλήσεις…. και συνεχίζει να χτυπάει ….. και δε σταματάει …… και συνεχίζει……
Μέχρι που ….. ξυπνάω πραγματικά, πετάγομαι από το κρεβάτι και τρέχω να το προλάβω, στο μεταξύ με έχει πιάσει ταχυπαλμία, νομίζω ότι κάτι έχει συμβεί στους δικούς μου….
- Ναι?
- Γιώργο?
- Ποιος είναι?
- Γιώργο ? Η γιαγιά είμαι.
- Ποια γιαγιά? Ποιον θέλετε? Κάνετε λάθος. Δεν υπάρχει Γιώργος εδώ.
- Λάθος??? Ωχ, χίλια συγνώμη. (κλατς)
«Τι ανώμαλος κόσμος ρε πούστη», σκέφτομαι ενώ επιστρέφω στο κρεβάτι και την στιγμή εκείνη ξαναχτυπάει το τηλέφωνο:
- Παρακαλώ?
- Γιώργο εσύ είσαι?
- Όχι κυρία μου κάνετε λάθος , δεν υπάρχει Γιώργος εδώ, παίρνεται λάθος αριθμό.
- Συγνω.. (κλατς)
«ΑΑΑ δε πάει καλά ο κόσμος, έχει λαλήσει η γιαγιά» σκέφτομαι ενώ επιστρέφω στο κρεβάτι και την στιγμή εκείνη ξαναχτυπάει το τηλέφωνο:
- Κυρία μου κάνετε λάθος , πώς το λένε(?) ΛΑΘΟΣ, δεν παίρνεται το ΣΩΣΤΟ νούμερο!
- (κλατς)
«Γκκκρρρρρρρρρ», σκέφτομαι ενώ επιστρέφω στο κρεβάτι και την στιγμή εκείνη ξαναχτυπάει το τηλέφωνο:
- Ναι?
- Βρε αγόρι μου συγνώμη, αλλά έχουν μπερδευτεί οι γραμμές, εγώ παίρνω τον εγγονό μου τον Γιώργο και μου βγαίνεις εσύ! Κοντεύω να τρελαθώ!
- Ναι αλλά εσύ γιαγιά θα τρελάνεις πρώτα εμένα και μετά θα τρελαθείς εσύ έτσι που το πάς!
- Βρε αγόρι μου συγνώμη , αλλά κοντεύει 5 η ώρα και πρέπει να τον ξυπνήσω να πάει στη δουλειά και δεν ξυπνάει εύκολα και θα καθυστερήσει και σήμερα θα είναι η πρώτη μέρα στη δουλειά…. και μπλα μπλα μπλα
- Καλά καλά γιαγιά, δε χρειάζεται να μου πεις όλη την ιστορία , πες μου ποιο νούμερο παίρνεις…
- Λοιπόν ,για να δω, να εδώ το έχω το χαρτί, παίρνω το 210-------……
- Μα, αυτό ρε γιαγιά είναι το δικό μου νούμερο! Και εγώ δεν είμαι ο Γιώργος , ειλικρινά! Δε σου κάνω πλάκα!!!
- Αχ, τι έπαθα! Και πως θα το ξυπνήσω τώρα το παιδί? Έγραψα λάθος το νούμερο και τι θα κάνω τώρα? (Ακολουθεί κλαυθμός, οδυρμός , σπαραγμός, ξεμάλλιασμα, μοιρολόι, σκίσιμο ρόμπας και όλα τα συναφή). …….
Και επειδή η γιαγιά ήταν ικανή να ξυπνήσει την μισή Αθήνα μέχρι να πετύχει τον Γιώργο, τον πήρα εγώ ένα τηλέφωνο (αφού βρήκα το τηλ. του στις πληροφορίες) :
- Ναι?
- Γιώργο εσύ?
- Ναι.
- Ξύπνα είναι πέντε παρα πέντε….
- Ναι.
- ΚΛΑΤΣ
Ναι; έλα ο Γιώργος είμαι... με ζήτησε κανείς;;;;;...
ΑπάντησηΔιαγραφήχαχαχαχα,,, τι τραβας κι εσύ βρε αδερφέ πρωινιάτικα...
Καλημέρααα!
Χαχαχαχαχα απίστευτο.. Εμένα χθες με πέρνανε στο κινητό και ζητούσαν τον διευθυντή..
ΑπάντησηΔιαγραφήχαχαχα
Γεια σας παιδιά!
ΑπάντησηΔιαγραφήΛοιπόν εμένα τρεις απορίες μου δημιουργήθηκαν:
1ο Υπάρχουν άνθρωποι που το σωτήριο έτος 2009 δεν έχουν ανακαλύψει το ξυπνητήρι?
2ο Την στιγμή που όλος ο πλανήτης αντιμετωπίζει δυσκολία με τον ύπνο, υπάρχουν άνθρωποι που δυσκολεύονται να ξυπνήσουν?
3ο Ρε Γιώργο (με όλο το θάρρος) αγελάδες αρμέγεις? Που στο διάολο δουλεύεις και πρέπει να ξυπνάς στις 5?
χαχαχαχα κάποιος μάλλον θα άργησε να πάει στην δουλειά. Αλλά και η γιαγιά γιατί να αναλάβει τον ρόλο του ξυπνητηριού!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ καλό :)
hihi!
ΑπάντησηΔιαγραφήΓεία σου antinetrino!
πολύ γέλασα με το post σου!
εμένα μια φορά με είχε πάρει μια γιαγιά πρωί πρωί και μου φώναζε γιατί δεν της είχα φτιάξει λέει την τέντα και κάτι τέτοια κουλά.. μέχρι να την πίσω ότι δεν έχω εταιρία με τέντες πήγε να με τρελάνει..
ώρες ώρες όμως έχουν πλάκα.. (εξαιρούνται τις πρωινές ώρες!)
Καλημέρα και καλως ήρθατε.
ΑπάντησηΔιαγραφή@axis mundi
Τι να πω δεν ξέρω γιατι επιλέχθηκε η γιαγιά για ξυπνητήρι... σημασία έχει ότι αυτό το ξυπνητήρι ήταν εντελώς ξεκούρδιστο.
@κοριτσάκι με τα πολλά μαλλιά
(κοριτσάκι με τα πολλά μαλλιά το ξέρεις ότι σε αυτή την φωτογραφία φαίνεσαι τελείως φαλακρό?)
Πράγματι ώρες ωρες έχουν πλάκα!
Bρε γλυκέ μου, η ώρα δεν είναι περιέργη π.χ. ο ανθρωπος θα μπορούσε να είναι οδηγός λεωφορείου, ή βυτιοφόρου, ή ταχυδρόμος κλπ. Εντύπωση να σου κάνει το αν έχει ξυπνητήρι ή όχι... αυτό το δέχομαι αλλά η δική μου απορρία έιναι άλλη... Αντε πες δεν τα γουστάρει ο Γιώργος τα ξυπνητήρια και θέλει να τον ξυπνάει κάποιος... Μα η γιαγιά; Μα δεν έχει μια γκόμενα, έναν γκόμενο έστω ο άνθρωπος;.....
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημεράκια!
Μα τώρα οδηγός βυτιοφόρου και να χει γκόμενο? Πως τα λες και συ έτσι!!!!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημέρα.
Για πολλά χρόνια με έπαιρνε ένας παππούς κ ζητούσε το ίδιο άτομο.Του είχα εξηγήσει πως δεν είμαι αυτός που ψάχνει.Φυσικά το νούμερο που μου έλεγε πως καλεί ήταν το δικό μου.Με πείραξε που δεν με ξαναπήρε,άραγε τι να κάνει ο παππούς?Ζεί?
ΑπάντησηΔιαγραφήΡε συ?
ΑπάντησηΔιαγραφήΤόση μουσική σου έχω γράψει,το killing me softly βρήκες να ανεβάσεις?Που το ξέθαψες?Επίσης δεν θυμάμαι να στο είχα γράψει αυτό,πού το βρήκες?
Αφού ξέρεις πολύ καλά ότι κληρονομικό χάρισμα το κατάστημα δεν διαθέτει. Πως περιμένεις να απαντήσω? Τέλος πάντων θα το ρισκάρω : Πέθανε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕπιπλέον αν δεν το χεις καταλάβει σε αυτόν τον πλανήτη δεν είσαι ο μόνος που ακούει μουσική, αλήθεια σου λέω!
Αντε τα λέμε. (Τη Δευτέρα)
Εδώ η γιαγιά!! χι!χι!
ΑπάντησηΔιαγραφήΧαίρομαι που επιστρέψαμε...
Άντε τώρα πάλι στη μάχη με την καθημερινότητα.......
ΑπάντησηΔιαγραφήΩραία τα ταξίδια!
Καλωσόρισες λοιπόν.