Δημοφιλείς αναρτήσεις

Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2011

Μια βόλτα στο Ιράν με τα Βacheha - Υe Αseman

Τα παιδια του παραδείσου «Βacheha - Υe Αseman»* είναι μια ταινία αφοπλιστική στη λιτότητα, συναρπαστική στην αμεσότητά της καταγραφή της καθημερινής τραγωδίας που συντελείται στις περσικές φτωχογειτονιές, όπως την αντιλαμβάνονται δύο ανήλικα παιδιά, καθρέφτες του μέλλοντος ενός ολόκληρου λαού, ο οποίος ήδη φυτοζωεί κάτω από τη δυσβάσταχτη ισλαμική αυστηρότητα. Και μόνο το «μοτέρ» της δραματουργίας (ένα ζευγάρι παπούτσια - όσοι μεγάλωσαν ξυπόλητοι ξέρουν τι σημαίνει) προϊδεάζει για την απλότητα των εικόνων που θα ακολουθήσουν, εικόνες απογυμνωμένες από παντός είδους «προσθετικά» ή επιτήδευση, κι όμως φορτισμένες στο φουλ από συναισθήματα οργής, καταπίεσης αλλά και αστείρευτης αξιοπρέπειας, άσβεστης ελπίδας για ένα πιο ανθρώπινο αύριο. Το πνεύμα θριαμβεύει μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες κι αυτό δεν είναι σχήμα λόγου σε μια ταινία που παραπέμπει στην πιο αρχετυπική παράδοση του νεορεαλισμού, όπως άλλωστε πολλά πρόσφατα κινηματογραφικά «διαμάντια» από το Ιράν.
Πρόκειται για ένα ακόμη αριστούργημα του κορυφαίου σκηνοθέτη Ματζίντ Ματζιντί. Θα χαρώ να διαβάσω την γνώμη σας στα σχόλια. Σε περίπτωση που έχετε ήδη δει την ταινία σας βάζω και την τελευταία ταινία του μαλάκα, του αντιπαθέστατου, του Τριερ , Μελαγχολία 



*Μην ξεχάσετε τους υπότιτλους.
 ΥΣ.Αν θελήσετε κι άλλες ταινίες του Ματζιντί, δεν έχετε παρά να το ζητήσετε, έχω τις περισσότερες.  

7 σχόλια:

  1. Και αυτή στη λίστα! Μόλις επιστρέψω θα κάνω αφιέρωμα antinetrino. ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. χαίρομαι όταν βλέπω μία ταινία που την έχει δει και την προτείνει κάποιος
    1) γιατί η βαθμολογίες τύπου imdb δεν μου λένε τίποτα
    2) γιατί όλοι κάνουν copy paste την υπόθεση χωρίς προσωπικά σχόλια και
    3) γιατί αν βγει πατάτα θα έχω κάποιον να βρίζω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @tsalapeteinos
    Άντε να δούμε πότε θα επιστρέψεις επιτέλους? Όλο τον χρόνο διακοπές δεν βαρέθηκες?

    @Evi
    Evi καλωσόρισες, αν η ταινία βγει πατάτα καλά θα κάνεις να βρίσεις τον σκηνοθέτη, εγώ δεν φέρω καμία ευθύνη!
    Όμως είναι μια απολαυστική ταινία και είμαι σίγουρος πως δε θα χρειαστεί να βρίσεις κανέναν..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μία γλυκιά, χαμηλών τόνων ταινία που απολαμβάνεις για την απλότητά της και τους καθαρούς χαρακτήρες. Αν και πρόκειται για οικογενειακό δράμα δεν είναι καθόλου "μελό" αντίθετα σε κάνει να χαμογελάς και σου αφήνει μια αλλιώτικη αίσθηση. Μια ταινία για μεγάλους και μικρούς, μια ζεστή ιστορία χωρίς "εκρήξεις" με την αθώα παιδική ματιά και ένα γλυκόπικρο τέλος.
    Ήταν μια ευχάριστη αλλαγή από τις Αμερικανιές που βλέπω τελευταία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @Evi
    Μόλις τώρα κατάλαβα ότι είσαι η Εύη που μου έφτιαξε το αβαταρ στο cbox. Έτσι δεν είναι?
    Αν πράγματι είναι έτσι, πολύ χαίρομαι που θα τα λέμε κι από δώ!
    Πράγματι η ταινία είναι ακριβώς όπως την περιγράφεις.....
    Καλωσόρισες και πάλι.

    ΥΣ. Αν και συ έχεις κάποιο blog θα με ενδιέφερε να περάσω καμιά βόλτα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εύη η αβαταρού; Ε όχι δε θέλω να'ναι αυτό που με χαρακτηρίζει... Παρόλαυτά το blog σου έχει ενδιαφέρον (περί ανέμων και υδάτων ένα πράγμα) και περιμένω να διαβάσω το "big sister Vol 2". Blog δεν έχω ακόμη (αν θα έχω θα είναι περί γραφιστικής) αλλά μου φαίνεται δύσκολο (είμαι ολίγον τεμπέλα). See you when I see you!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Το ότι δεν θα βρω το χρόνο να δω ούτε αυτή την ταινία είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο. Καλά για τον Τρίερς δεν το συζητώ. Ακόμα να συνέλθω από το dogville. Μετά από αυτό δεν...
    Αλλά είπα παρόλα αυτά να περάσω να πω μια καλησπέρα!
    Καλησπέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή